Η Αννούλα στην κατασκήνωση

Η Αννούλα στην κατασκήνωση
"Η Αννούλα στην κατασκήνωση" (Από 8 χρονών)

Οι συμπορευτές μου στο διαδίκτυο

Ο δικός μου εννιάλογος για τον σωστό εκπαιδευτικό

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΕΝΝΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΩΣΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ



1. Ο/η εκπαιδευτικός δεν δείχνει την αδυναμία του προς οποιοδήποτε παιδί.

2. Ο/η εκπαιδευτικός είναι ΑΓΑΠΗ και αναβλύζει αγάπη

3. Ο/η εκπαιδευτικός αφουγκράζεται ιδιαίτερα τα συνεσταλμένα παιδιά και τους τονώνει την αυτοπεποίθηση

4. Ο/η εκπαιδευτικός δίνει σε όλα τα παιδιά ίσες ευκαιρίες έκφρασης

5. Ο/η εκπαιδευτικός επιβραβεύει

6. Ο/η εκπαιδευτικός ενεργοποιεί την αίσθηση αλληλεγγύης μεταξύ των μαθητών
του

7. Ο/η εκπαιδευτικός δεν απογοητεύει, ενθαρρύνει

8. Ο/η εκπαιδευτικός είναι προσιτός

9. Ο/η εκπαιδευτικός είναι μάνα και πατέρας



Ροδούλα Σερδάρη-Παπαϊωάννου

Μουσικο-παιδαγωγός

Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011

ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΜΕ ΓΛΥΚΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΟΥΛΕΣ!!!

Όταν κανείς δουλεύει με παιδάκια, ειδικά μικρά σε ηλικία τριών-τεσσάρων χρονών, έχει την τύχη και την ευτυχία, να ακούει, σχεδόν καθημερινά, κουβεντούλες που τον ξετρελαίνουν, τον χαλαρώνουν, τον κάνουν να χαμογελάει, τον γλυκαίνουν, και γενικότερα τον αποτοξινώνουν!
Με αφορμή μια συζήτηση που έγινε στην τάξη των μικρών προνήπιων ανάμεσα στη δασκάλα της τάξης και ένα τετράχρονο παιδάκι, σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας δυο τρία παρόμοια περιστατικά, έτσι για να σας χαλαρώσω, αφού τα σαββατοκύριακα πρέπει να λειτουργούν χαλαρωτικά, επαναφορτιστικά.
ΚΟΥΒΕΝΤΟΥΛΑ ΠΡΩΤΗ:
Η δασκάλα της τάξης (που μου διηγήθηκε και τη συζήτηση), διάβαζε στα παιδάκια ένα παραμυθάκι με ένα κουνελάκι, του οποίου η μαμά κουνέλα ήταν έγκυος. Μια μέρα λοιπόν, πήγε η γιαγιά να παραλάβει το κουνελάκι από το σχολείο.
Σε αυτό το σημείο, η δασκάλα ρώτησε:
"Γιατί πήγε η γιαγιά να πάρει το κουνελάκι από το σχολείο;"
ΠΑΙΔΑΚΙ: "ΓΙΑΤΙ Η ΜΑΜΑ ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΓΕΝΝΗΣΤΗΡΙΟ"
Δασκάλα: "Και τι είναι το γεννηστήριο;"
ΠΑΙΔΑΚΙ: "ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΑΓΑΖΙ, ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΟΙ ΜΑΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΤΟΥΣ!!!"

ΚΟΥΒΕΝΤΟΥΛΑ ΔΕΥΤΕΡΗ:
Αυτή η συζήτηση έγινε πριν από αρκετά χρόνια, όταν η δική μου κόρη ήταν τρία και μισό. Είχαμε πάει τη μεγαλύτερη στο δημοτικό, και γυρνούσαμε με τη Σταυρούλα πίσω, με τα πόδια. Είχε βρέξει το προηγούμενο βράδυ, και ο δρόμος ήταν βρεγμένος. Η Σταυρούλα λοιπόν έτσι όπως περπατούσαμε, κοιτούσε το δρόμο όταν ξαφνικά λέει σοβαρά-σοβαρά:
"ΒΡΟΧΗΣΕ ΤΟ ΒΡΑΔΥ Ε, ΜΑΜΑ;"
Εγώ παραμένοντας σοβαρή, παρόλο που ήθελα να σκάσω στα γέλια της απάντησα:
"Ναι, έβρεξε πολύ χθες"

ΚΟΥΒΕΝΤΟΥΛΑ ΤΡΙΤΗ:
Αυτή η συζήτηση, έγινε σε ένα σχολείο που δούλευα παλιότερα. Ήμασταν στην τάξη, έτοιμοι για το μάθημα της μουσικής, όταν πετάχτηκε ένα παιδάκι και μου λέει:
"ΚΥΡΙΑ ΡΟΔΟΥΛΑ ΠΗΓΑ ΣΤΟΝ ΚΟΥΕΡΑ ΕΧΘΕΣ ΚΑΙ ΕΚΟΨΑ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΜΟΥ!!!!"
Πριν προλάβω να πω οτιδήποτε, πετάχτηκε ένα άλλο παιδάκι και λέει στο συμμαθητή του:
"ΔΕΝ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΚΟΥΕΕΕΡΑΑΑ"
"ΤΟΝ ΛΕΝΕ!!!"
"ΟΧΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΚΟΥΕΡΑ, ΚΟΥΡΛΕΑ ΤΟΝ ΛΕΝΕ!!!"
Τότε μπήκα κι εγώ στη συζήτηση:
"Μα τι όμορφος που έγινες Κώστα μου (φανταστικό όνομα). Ο ΚΟΥΡΕΑΣ σε  ΚΟΥΡΕΨΕ πολύ όμορφα"

ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!!


Νομίζω ότι για να ολοκληρωθεί η ανάρτηση, χρειάζεται και η παρουσία παιδιών!!!


14 σχόλια:

  1. Τα γλυκά μου! Τόσο αθώες και αυθεντικές ψυχούλες! Και νομίζω, Ροδούλα μου εμείς που δουλεύουμε με παιδάκια, καταβάθος μένουμε και οι ίδιοι παιδιά :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έτσι όπως τα λες είναι Άντρη μου! Αγγελάκια είναι τα παιδιά, και σου δίνουν την αγάπη τους τόσο απλά, χωρίς να περιμένουν ανταλλάγματα.
    Και φυσικά το σπουδαιότερο, βοηθούν κι εμάς να παραμείνουμε παιδιά. Εγώ απολαμβάνω τις ώρες που είμαι μαζί τους!
    Καλό Σαββατοκύριακο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μα είναι απίθανα τα πιτσιρίκια!!!
    Θυμάμαι όλες τις απίθανες ατέκες των δικών μου και κάθε φορά ξεκαρδίζομαι στα γέλια, αν κι έχουν περάσει τόσα χρόνια!

    Ροδούλα μου προσπαθώ εδώ και μέρες να σου αφήσω σχόλιο, αλλά δεν με αφήνει η λεκτική επαλήθευση!
    Αν θέλεις αφαίρεσέ την, δεν χρησιμεύει πουθενά!
    Φιλιά, καλό ΣΚ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ααααα, sorry, τώρα είδα ότι την αφαιρεσες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Έλενα μου χαίρομαι πολύ που τα κατάφερες να αφήσεις σχόλιο. Η λεκτική επαλήθευση, ούτε που ξέρω πώς επιλέχθηκε!!!
    Κι εγώ είχα ταλαιπωρηθεί αρκετά με αυτή την τεχνολογία. Μπορούσα να αφήσω σχόλιο σε ορισμένα μόνο μπλοκς, και όχι στο δικό μου!!!
    Τελικά ανακάλυψα, ότι εκεί που με έστελνε για να δώσω κωδικό και email, είχε τσεκαριστεί μια πρόταση που λέει "παραμείνετε συνδεδεμένος". Το ξιτσέκαρα (ωραία λέξη χαχα) και ως δια μαγείας, να' μαι πάλι εδώ, να σχολιάζω παντού.
    Λυπάμαι και για τη δική σου ταλαιπωρία.
    Σου εύχομαι ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αθωες παιδικες ψυχουλες...Αχ ποσο θα ηθελα να ημουν και παλι παιδι...αν και κατα βαθος παρ'ολα τα χρονια που κουβαλαω(44) παραμενω κατα βαθος ενα παιδι..καλως σε βρηκα ροδουλα,ευχομαι να τα λεμε!!!Καλη σου μερα,φιλια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλώσήλθες gwgoyla!!!!
    Στο χέρι μας είναι βρε να παραμείνουμε τόσο απλοί και τόσο αυθόρμητοι εμείς οι άνθρωποι, όσο όταν ήμασταν παιδάκια. Έχουμε και την ίδια ηλικία το ξέρεις;
    Σου εύχομαι μια πολύ όμορφη Κυριακή!!!
    Πολλά φιλιά και φυσικά....
    ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Εγώ με τρία εγγόνια είμαι συνηθισμένη απο τέτοια..χθες στη παραλία ο 6χρονος εγγονός μου που περνά μια μικρή..κρισούλα ζήλιας για τον 18μηνο αδελφάκι του μου λέει: " γιαγιά μου σ' αγαπώ πολύ , εσένα και τη μαμά μου..μπορώ να σας παντρευτώ και τις δύο;".Έχω ρίξει το ενδιαφέρον μου περισσότερο σ' αυτόν μετά τη γέννηση του Βενιαμίν , του πηγαίνω κάθε φορά μικρά δωράκια που τα βγάζω δείθεν κρυφά απο τη τσέπη μου..Η μεγάλη είναι συνειδητοποιημένη και δεν έχει κανένα πρόβλημα, το μωρό δεν καταλαβαίνει ακόμα..το μεσαίο ξέρετε καλά οτι είναι το παιδί σάντουιτς..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αχτίδα μου καλωσήλθες!!!

    Είσαι πολύ τυχερή με τα τρία σου εγγονάκια. Να τα χαίρεσαι και να γεύεσαι τις χαρές τους ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ!!!
    Κι εγώ μεσαίο παιδί είμαι και ξέρω. Όμως η ανάγκη να ξεχωρίσουμε και να βρούμε τη θέση μας, μας κάνει πιο δυνατούς σαν ανθρώπους.
    Ευχαριστώ που μοιράστηκες μαζί μας την κουβεντούλα του δικού σου αγγέλου.
    Να είστε όλοι σας ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ!!!!
    ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ροδούλα τι όμορφα που είναι αυτά που γράφεις. Είμαι πολύ χαρούμενη που σε βρήκα. Έχω κι εγώ ένα μικρό νηπιάκι που ομολογώ ότι δεν με αφήνει να βαρεθώ με τις ερωτήσεις και τα σχόλιά του. Μου δείχνει μία άλλη πλευρά της ζωής που πολύ εύκολα μπορούμε να ξεχάσουμε μέσα στη δίνη της καθημερινότητας. Να είσαι καλά. Φιλάκια πολλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Λοιπόν πάρε κι΄ένα ακόμη που ίσως μας αρέσει : ο μικρός (5 χρονών)πήγε βόλτα με τον θείο και όταν γύρισε στο σπίτι τον ρωτάνε τι είδε και τι έκανε.
    οι ερωτήσεις τον κουράζουνε και θέλει να τελειώνει όσο το δυνατόν γρηγορότερα και λέει : περπατήσαμε, περπατήσαμε και εκεί που περπατούσαμε είδα έναν γέρο και μιά γέρα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Γεια σου Άννα!!! Καλωσήλθες!!!!!!
    Να το χαίρεσαι το παιδάκι σου, και να γευτείς τις χαρές του στο έπακρο! Είναι τόσο όμορφες αυτές οι μικρές ηλικίες. Εγώ χαίρομαι που δουλεύω με μικρά παιδιά.
    Θα τα λέμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καλωσήλθες Μinorakia!!!!
    Όχι ίσως, μας ΑΡΕΣΕΙ και σ' ευχαριστώ που το μοιράστηκες μαζί μας.
    Πολύ καλό χαχαχαχα, να' σαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πραγματικά με έκανες και γέλασα με αυτήν την ανάρτηση!
    Πολύ χαριτωμένες οι κουβεντούλες των παιδιών !
    Και εμείς που εργαζόμαστε με παιδιά θα μπορούσαμε να κάνουμε μια μεγάλη συλλογή από τέτοιες!!
    Καλό τριήμερο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή