Η Αννούλα στην κατασκήνωση

Η Αννούλα στην κατασκήνωση
"Η Αννούλα στην κατασκήνωση" (Από 8 χρονών)

Οι συμπορευτές μου στο διαδίκτυο

Ο δικός μου εννιάλογος για τον σωστό εκπαιδευτικό

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΕΝΝΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΩΣΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ



1. Ο/η εκπαιδευτικός δεν δείχνει την αδυναμία του προς οποιοδήποτε παιδί.

2. Ο/η εκπαιδευτικός είναι ΑΓΑΠΗ και αναβλύζει αγάπη

3. Ο/η εκπαιδευτικός αφουγκράζεται ιδιαίτερα τα συνεσταλμένα παιδιά και τους τονώνει την αυτοπεποίθηση

4. Ο/η εκπαιδευτικός δίνει σε όλα τα παιδιά ίσες ευκαιρίες έκφρασης

5. Ο/η εκπαιδευτικός επιβραβεύει

6. Ο/η εκπαιδευτικός ενεργοποιεί την αίσθηση αλληλεγγύης μεταξύ των μαθητών
του

7. Ο/η εκπαιδευτικός δεν απογοητεύει, ενθαρρύνει

8. Ο/η εκπαιδευτικός είναι προσιτός

9. Ο/η εκπαιδευτικός είναι μάνα και πατέρας



Ροδούλα Σερδάρη-Παπαϊωάννου

Μουσικο-παιδαγωγός

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Στην Υγειά σας!!!

Πριν από αρκετές μέρες, η αγαπημένη μου Sophie, με κέρασε μαρτίνι. Αν ήξερες Sophie μου πόσο εύκολα έρχομαι σε κέφι, και αρχίζω τα χάχανα με το παραμικρό, δε θα το αποφάσιζες χαχαχαχαχα (Γι' αυτό και πίνω πολύυυ σπάνια)
Αυτό όμως θα το πιω με μεγάλη μου χαρά, στην Υγεία σου Sophies μου, αλλά και στην υγεία όλων εσάς, αγαπημένοι μου ηλεκτρονικοί φίλοι.

Πρέπει όμως να σας διηγηθώ και ένα περιστατικό από κάποιες διακοπές που έκανα. Όρος απαράβατος του κεράσματος.
Θα ξεκινήσω πριν αρχίσω το μαρτίνι, για να ξέρω και τι λέω.
Λοιπόοοον,  σκέφτηκα πολύ, για το πιο περιστατικό να σας διηγηθώ, γιατί έχω ουκ ολίγα, μιας και εγώ η ζουζούνα, φροντίζω -άθελά μου βέβαια- να κάνω τις διακοπές μας αξέχαστες πάντα.

Κατέληξα σε ένα περιστατικό που συνέβη πριν από δυο χρόνια, στα ελληνικά Ευβοίας. Πολύ θα ήθελα να σας διηγηθώ και για κάποιες διακοπές πριν από πολλά χρόνια στην Πάρο, αλλά δεν πειράζει, άλλη φορά.
Που λέτε, πρόπερσι, πήγαμε για διακοπές καλοκαιρινές στα Ελληνικά. Είναι ένα υπέροχο μέρος στη Βόρεια Εύβοια, που συνδυάζει όπως και όλη η Βόρεια Εύβοια, βουνό και θάλασσα. Μαζί ήταν και άλλο ένα φιλικό μας ζευγάρι, που και αυτό έχει δυο κόρες στις ηλικίες των δικών μας. Έτσι και εμείς θα περνούσαμε ωραία, και τα εφηβάκια μας θα είχαν παρέα και δε θα τους έφταιγαν τα πάντα χαχααχα.

Φροντίσαμε να νοικιάσουμε και δωμάτια δίπλα-δίπλα, για να είναι οι μικρές όλη τη μέρα μαζί.


(Η θέα από το δωμάτιο)
Οι μεγάλοι ξυπνούσαμε από τις 7 και μισή, πηγαίναμε για κολύμπι μέχρι τις οχτώ, ερχόμασταν, πίναμε τον καφέ μας, και γύρω στις εννέα και μισή, ξυπνούσαν και τα εφηβάκια μας (δεν μπορείτε να φανταστείτε ΄ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΑ ΑΓΑΠΑΩ) και ξαναπηγαίναμε όλοι μαζί θάλασσα. Εγώ φυσικά, περιττό να σας πω, ότι έκανα φοβερή παρέα με τα κορίτσια.
 Όταν οι υπόλοιποι πήγαιναν για ουζάκι, εγώ έμενα μαζί τους στη θάλασσα που λατρεύω, και περνούσαμε τέλεια.  
 

(Εγώ με τα εφηβάκια μου)
Όταν πήγαινα να συναντήσω τους μεγάλους, δεν ήθελαν, αλλά εγώ ήθελα να τις αφήνω και μόνες τους να πουν τα δικά τους, και να μην σνομπάρω την άλλη ομάδα. (Η παρέα μου μαζί τους, με βοήθησε πολύ στο εφηβικό μου μυθιστόρημα, που παρεπιπτόντως, λόγω συγκυριών, έχει επίσης μπει στην κατάψυξη)
                                             (Τα εφηβάκια μας διασκεδάζουν)

Στην παραλία που πηγαίναμε, ήταν και ένα νησάκι με ένα ξωκκλήσι. Εγώ από την πρώτη στιγμή που το είδα, ήθελα να πάω κολυμπώντας. Ο Γιάννης επέμενε ότι είναι επικίνδυνο. Εγώ πολύ στεναχωριόμουνα που δε με άφηνε να πάω. Κάποια στιγμή λοιπόν την τρίτη μέρα, πήρα τη Γεωργία, τη φίλη από το άλλο ζευγάρι, και λέγοντας στα αγοράκια της παρέας ότι πάμε για περπάτημα στην παραλία, ξεκινήσαμε. Εγώ άλλα είχα στο νου μου χεχεχε.
Μόλις ξεμακρύναμε αρκετά, πρότεινα στη Γεωργία να πάμε κολυμπώντας μέχρι το νησάκι, και την έπεισα, λέγοντας ότι είναι κοντά, και ότι αν κουραστούμε, θα σταματήσουμε λίγο στις αγκυροβολημένες βαρκούλες να ξαποστάσουμε.
Η Γεωργία το σκέφτηκε λίγο, είχε και τους ενδοιασμούς της γιατί δεν ήξερε και πολύ καλό κολύμπι όπως είπε, αλλά μετά το αποφάσισε. Θα τι επιχειρούσαμε.  Αυτό ήταν, η ευτυχία που ένιωσα δε λέγεται... Ένιωθα όμως και μια άλλη χαρά. Αυτή που νιώθει και ένα παιδάκι, όταν κάνει κάτι κρυφά, επειδή δεν του το επιτρέπουν. Εγώ όμως δεν ήμουνα παιδάκι, και ήξερα ότι μπορούσα να πάω μέχρι εκεί.
Ακόμα και τώρα που θυμάμαι τη σκηνή με εμένα και τη Γεωργία να κολυμπάμε χαλαρά και να μιλάμε, νιώθω ευτυχία. Κάπου στη μέση της διαδρομής, σταματήσαμε στις βαρκούλες για να ξεκουραστεί η Γεωργία -και εγώ φυσικά, που το παίζω και ότι δεν κουράστηκα χαχαχα- και να συνεχίσουμε. Γελούσαμε στην ιδέα ότι τα αγόρια μας δεν ήξεραν τίποτα χαχαχχααχα.
                                                          (Το νησάκι ΜΑΣ)

Και συνεχίσαμεεεεεεε. Όταν πλησιάσαμε αρκετά, και το νερό έγινε πιο ρηχό, κοιτάμε στο βυθό, και τι να δούμε. Όλο βράχια και αχινούς ΠΑΝΤΟΥ!!!!!!!!!!!!!!!!!

                                    (Εκεί, κοντά στο νησάκι ήταν όλο βράχια και αχινούς)
"Αμάν Ροδούλα, την πατήσαμε, είδες τι έχει από κάτω; Πώς θα βγούμε τώρα"; λέει η Γεωργία.
Η αλήθεια είναι ότι φοβήθηκα. Και όχι τίποτ' άλλο, αλλά θα έβγαινε ότι ο Γιάννης είχε δίκαιο γκρρρρρρ.
"Προχώρα, και κάπου θα βρούμε να πατήσουμε για να βγούμε" λέω εγώ.
Εντομεταξύ η κοιλιά μας, σχεδόν εφαπτόταν πάνω στα βραχάκια με τους αχινούς.
Μπρρρ ακόμα και τώρα που το σκέφτομαι, ανατριχιάζω.
Έβαζα το κεφάλι στο νερό, και προσπαθούσα να βρω μέρος με άμμο να πατήσουμε, αλλά πού;
"Ροδούλα, αλίμονό σου, θα γεμίσουμε αχινούς"  λέει η Γεωργία.
Εγώ και καλά απτόητη:
"Έλα από δω, μπορεί να είναι πιο καθαρά" λεώ και κάνω δεξιά.
ΟΥΦ!!! Τι ανακούφιση, λίγο πιο πέρα, υπήρχαν σημεία με άμμο, και πάτησα.
"Έλα εδώ είναι καθαρά" λέω θριαμβευτικά και γεμάτη σιγουριά.
Σιγά σιγά, πατώντας στα αμμώδη σημεία, βγήκαμε στη στεριά.
ΑΝ ΑΞΙΖΕ ΛΕΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ.....
Ήταν ΤΕΛΕΙΑ!!!!!!!!!
Ανεβήκαμε τα ασβεστωμένα σκαλάκια, και φτάσαμε στο ξωκκλήσι.
Ένιωσα σαν ναυαγός, που ανακαλύπτει ένα παραδεισένιο, εξωτικό νησί. Θεέ μου ήταν τόσο όμορφα!!!
Ανεβήκαμε στο πιο ψηλό σημείο, και από κει μπορούσαμε να δούμε και τα αγόρια μας που αγρόν αγόραζαν, και τα εφηβάκια μας, που τα λέγανε μέσα στη θάλασσα.
Εγώ άρχισα να κουνάω τα χέρια μου και να φωνάζω το Γιάννη, για να με δει που ήμουν χαχαχαχα.
Αλλά δυστυχώς δε με άκουγε, έτσι να του τη σπάσω λίγο.
Αφού προσκηνήσαμε και εξερευνήσαμε το νησάκι, -μου μπήκε και ένα αγκαθάκι στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού που με ταλαιπώρησε για μερικές μέρες- επιστρέψαμε.
Αααχ πόσο ανακουφισμένη ένιωθα που πήγα στο νησάκι....
Όταν φτάσαμε στα αγοράκια, τους διηγηθήκαμε τι κάναμε, χωρίς να αναφέρουμε φυσικά για τα βράχια και τους αχινούς. (Μόνο αν διαβάσει ο Γιάννης  αυτή την ανάρτησή μου θα το μάθει χαχαχα)
"Δεν άντεξες ε; πήγες" Λέει ο Γιάννης
"Και αν παθαίνατε καμιά κράμπα, ή οτιδήποτε άλλο"; συνεχίζει.
"Σιγά, ήταν τέλεια. Κρίμα που δεν ήρθατε" αντιλέγω εγώ.

'Οσες μέρες μείναμε, πηγαίναμε για περπάτημα μέσα στο πυκνό δάσος, ξυπνούσαμε από τα χαράματα με το Γιάννη για να προλαβαίνουμε την ανατολή του ήλιου, και γενικά περάσαμε πολύ πολύ όμορφα.



Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες από το Γιάννη, που έχει τρέλα με τις φωτογραφίες.

ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Eχθές πρέπει να με είχε πιάσει το μαρτίνι, γιατί ξέχασα να το κεράσω εγώ σε πέντε μπλοκοφίλους, για να συνεχιστεί έτσι, αυτό το ωραίο βραβείο.

Έτσι λοιπόν, το μαρτίνι πάει στηηηηηην....στοοοοοοοοοοοοοοον....
                                 
                                1. Λάμπρο Λαμπίνο
                                2. Fotolabida
                                3. Ρούλα Σμαραγδένια
                                4. Μαρία καραμελένια
                                5  Αντώνη από τα παιδικά χαμόγελα








37 σχόλια:

  1. Πολύ ωραία η περιπέτεια, χαίρομαι που έληξε καλά και σε έχουμε εδώ τώρα και μας την λες...
    Α, Γιάννη τι τραβάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ...καλη βδομαδα να εχεις Ροδουλα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πολύ ωραία η περιπέτεια σας Ροδούλα μου!!!!! Αλλά να σου πω την αλήθεια εμένα με φοβίζουν οι αχινοί. Αν ήμουν στη θέση σου, ίσως και να γυρνούσα πίσω, δεν ξέρω......
    Στα Ελληνικά δεν έχω πάει ποτέ (ντροπή μου!) μιας και μένω Χαλκίδα και είναι πιο κοντά για μένα. Δεν ήξερα ότι ήταν τόσο όμορφα (ξανά ντροπή μου!). Αλλά θα το κανονίσω το καλοκαιράκι πρώτα ο Θεός.
    Καλή εβδομάδα να έχεις καλή μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όμορφη περιπέτεια ....υπέροχες φωτογραφίες ...μέσα στο χειμώνα..ότι πρέπει Ροδούλα....ξεφύγαμε λίγο !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ροδούλα στη θέση σας θα μάζευα και μερικούς για μεζεδάκι!!! Πάντα να περνάτε όμορφα σας εύχομαι!!! Φιλιά και καλή εβδομάδα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ροδούλα μου συγγνώμη αλλά είσαι τρελοκόριτσο! χα χα χα χα. Εγώ για να είμαι ειλικρινής έχω μια μικρή φοβία με άγνωστα μέρη στη θάλασσα! Αλλά εσύ!! Πάντως την χάρηκα την αφήγηση σου αλλά και τις φωτογραφίες. Πες στον Γιάννη - άμα ηρεμήσει χα χα χα- ότι είναι απίθανος φωτογράφος!
    Να είσαι καλά και άκου...ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ! ΕΝΤΑΞΕΙ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Στην υγειά σου Ροδούλα μου, να περνάς πάντα πολύ πολύ όμορφα!
    Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΡΟΔΟΥΛΑ ΜΟΥ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΒΡΑΒΕΙΟ!!!!ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ Η..... ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΑΣ !!!ΥΠΕΡΟΧΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ!!!
    ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. καλώς σε βρήκα σε ευχαριστώ που ήρθες στο χρισουγεννιάτικο πανηγύρι και καλορίζικο το βραβείο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. καλημερα Ροδουλα..υπεροχες οι φωτο..και οοοοολο το κειμενο..ετσι παντα να περνατε καλα..περνα απο το λημερι μου να παρεις μερος για το δωρακι..φιλια πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Bρε Ροδούλα μου, τα νησάκια κοντά στις ακτές έχουν πάντα αχινούς, μόνο με βατραχοπέδιλα δεν κινδυνεύεις να πατήσεις κανέναν :) Εμένα η ξαδέρφη μου έκατσε πάνω τους και γέμισε ο κ...ος της αγκάθια χααχχαχαχα !!! Πολύ καλά κάνατε και πήγατε όμως, γιατί τώρα θα το ξέρεις και άλλη φορά που θα ξανατύχει παρόμοια περίπτωση με νησάκι, θα πάρεις τα βατραχοπεδιλάκια σου ή πλαστικά παπουτσάκια και θα αναρριχηθείς μια χαρά άφοβα :))
    Οι φωτογραφίες είναι καταπληκτικές παρεμπιπτόντως, τα συγχαρητήρια μου στο Γιάννη!
    Σε φιλώ γλυκά χαρούμενη μου φίλη ***

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Λάμπρο μου αγαπημένε,
    χαχαχα τι τραβά ο Γιάννης ε; Απλά δεν πλήττει, γιατί τον κρατώ σε εγρήγορση χαχαχα
    Καλή εβδομάδα να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καλή εβδομάδα και σε σένα Ηλία μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ΡΟΔΟΥΛΑ ΜΟΥ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΚΕΡΑΣΜΑ ΣΟΥ!!!!!ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΣΤΟΛΙΖΕΙ ΤΟ ΣΠΙΤΑΚΙ ΜΟΥ!!!!!
    ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ!!!!ΦΙΛΙΑ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Δεν έχεις πάει στα Ελληνικά! Είναι υπέροχα, γενικά η βόρεια Εύβοια είναι πανέμορφη. Να πας Νατάσα μου.
    Η αλήθεια είναι ότι τα χρειάστηκα, αλλά πίσω ήταν αδύνατο να πάμε, γιατί δεν μπορούσαμε να στρίψουμε χαχαχα ήταν πολύ ρηχό το νερό. Να ξαναπάω εγώ σε νησάκια κολυμπώντας απαπαπα χαχαχα
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Ροδούλα... μμμμ... πίνω εις υγείαν σου. Και ανταποδίδω...
    πίνω επίσης, εις υγείαν του αγαπητού μου Αντώνη αλλά και των υπολοίπων εκλεκτών συμποτών μου...

    Βίβα Ροδούλα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Μία μου έχεις δίκαιο, είναι ότι πρέπει η νότα του καλοκαιριού μέσα στο χειμερινό σκηνικό.
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Κική μου αγαπημένη, ούτε μυρμήγκι δεν μπορώ να πειράξω. Για να καταλάβεις, το καλοκαίρι δεν αφήνω κανένα να ακουμπήσει κουνούπι όταν είμαι κοντά. Ναι την έχω την τρέλα αυτή. Οπότε καταλαβαίνεις ότι με τους αχινούς δεν υπήρχε περίπτωση χαχαχα. Α τους άτιμους μας κοψοχολιάσανε.
    Καλή εβδομάδα να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. χαχχαχαχα με κατάλαβες Χριστόφορέ μου ε; Ναι την τρέλα την κουβαλάω. Αλί στο Γιάννη χαχαχα
    Ναι και ο Γιάννης την έχει τη φοβία με τη θάλασσα, γιατί κινδύνευσε μικρός, αλλά εγώ πού...
    Τώρα όμως η αλήθεια είναι ότι μετά από το πάθημά μου, έβαλα μυαλό. Βλέπω νησάκια και δεν ορμώ πια χαχααχα. Φοβάμαι. Οπότε αυτό σημαίνει ότι προσέχω ε;
    Καλή εβδομάδα να έχετε Χριστόφορέ μου.
    Υ.Γ.
    Μεταβίβασα στο Γιάννη τα εύσημα και χάρηκε χαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Ευχαριστώ πολύ Ελενάκι μου!
    Καλή εβδομάδα και σε σένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Φωτολαμπίδα μου, (δεν ξανακάνω λάθος το ψευδώνυμο χαχαα. Μα να μη μου αναφέρεις τίποτα, κι εγώ απτόητη να σε αποκαλώ φωτοβολίδα;)
    Χαίρομαι που σου άρεσε η περιπετιούλα μας. Άντε η σειρά σου τώρα.
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Marilise καλωσήλθες.
    Μου άρεσε πολύ το "Σπιτάκι" σου και θα ξαναπεράσω
    Θα τα λέμε
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Γεια σου Μαρία, χαίρομαι που σε βλέπω!
    Θα περάσω σύντομα.
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Καλώς την αγαπημένη μου Lyriel.
    Και όμως, δεν το ήξερα γκρρρρρρρρρ. Και είχαμε λαστιχένια παπούτσια να φανταστείς. Να σαι καλά που μου το είπες. Τώρα που το ξέρω, θα φροντίζω να τα φορώ.
    Α την καημένη την ξαδέρφή!!! Πω πω! Ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω
    Πολλά Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Αγαπημένη μου Ροδούλα, σ' ευχαριστώ πολύ για το κέρασμά σου! Είσαι πολύ φιλόξενη... Πίνω το ποτάκι μου στην υγειά σου και πίστεψέ με, είναι ό,τι πρέπει αυτήν την ώρα...

    Μου αρέσει πολύ ο γλαφυρός τρόπος που περιγράφεις την καλοκαιρινή σου περιπέτεια! Είσαι πολύ παραστατική, πάντοτε...

    Πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να κάνουμε αυτό που μας ευχαριστεί στη ζωή μας, ακόμα κι αν ρισκάρουμε καμιά φορά...

    Κι εσύ τόλμησες να φτάσεις σ' έναν προορισμό που σε γοήτευσε, αλλά σε φόβισε και λίγο... Το αποτέλεσμα ήταν θαυμάσιο για σένα κι αν τα πράγματα δυσκόλεψαν, τα κατάφερες απόλυτα!!! Πολύ σημαντικό, δεν νομίζεις?

    Να είσαι πάντα καλά, να χαίρεσαι την οικογένειά σου και όλους όσους αγαπάς!!!

    Στην υγεία και των λοιπών αγαπημένων φίλων. Υπέροχη η συντροφιά σας! Εύχομαι κάθε καλό σε όλους!!!
    Φιλικά, Αντώνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Ροδούλα μου με ταξίδεψες και μένα με την όμορφη διήγησή σου. Ένιωσα μέρος της περιπέτειας και οι πολύ όμορφες φωτογραφίες έβαλαν και το φόντο στην περιπέτεια! Συγχαρητήρια για το βραβείο αλλά με μέτρο το αλκοόλ! .... Σε δεύτερη σκέψη, μάλλον όχι, ... βγάζει στην επιφάνεια όμορφες ιστορίες!
    Να έχεις μια καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Γλυκιά μου Ροδούλα, διάβασα την όμορφη ιστορία σου κι αμέσως ταξίδεψα πίσω στο ζεστό καλοκαιράκι, αναπολώντας... Ο χειμώνας μπαίνει σιγά-σιγά, μα όλα γίνονται πιο όμορφα και πιο ζεστά με τις ιστοριούλες σου και τη χαρούμενη περιγραφή σου...

    Υπέροχες οι φωτογραφίες του Γιάννη σου, ξεχώρισα όμως αυτές με την ανατολή του ήλιου! Αγαπημένο μου χρώμα το πορτοκαλί...

    Σ' ευχαριστώ για την αγάπη σου, είσαι πολύ ξεχωριστή!
    Πίνω στην υγειά σου, με την ευχή να είσαι πάντα γερή και γελαστή! :):)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. ΡΟΔΟΥΛΑ...μου πρώτα να σου ευχηθώ στην υγειά σου σε ευχαριστώ για το κέρασμα ..ευπροσδεκτο!!!μόλις μπορέσω θα το βαλω στο..μπλόκ μου να θυμηθώ τον τρόπο...γιατί είμαι και μιάς ηλικίας η γυναίκα....η αφήγησή σου παραστατικότατη...όμως που πας ξοπόλυτη στ αγκάθια;;; χμμ αχινούς ήθελα να πώ!!!! χι..χι.. για του οποίους τρελλενομαι μπορώ να πώ!!! το βιβλίο στο έστηλα....όπως σου στέλνω και τα φιλιά μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Αγαπημένε μου Αντώνη, σε ευχαριστώ πολύ για το τόσο όμορφο σχόλιο σου.
    Συμφωνούμε απόλυτα, αν και για να πω την αλήθεια ήμουν λίγο επιπόλαιη στην περίπτωση αυτή.
    Γενικά όμως στη ζωή μου, βουτάω στα βαθιά, και έχω εκείνο το καλό πείσμα -όχι το κακό-, που με βοηθάει να πετυχαίνω τους στόχους μου δίκαια και με πολλή προσπάθεια, μέχρι να τα καταφέρω. Και τότε... φτάνω στο νησί μου. Αλλιώς δε θα κατάφερνα τίποτα (έστω και από αυτά τα λίγα) αν δεν λειτουργούσα έτσι.
    Καλό απόγευμα να έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Ρούλα μου ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΟΥ ΤΟ ΕΧΩ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ. Μου το έφερε ο Γιάννης το μεσημέρι.
    ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ!!!
    Με την πρώτη ματιά που του έριξα, φαίνεται πολύ ωραίο. Διάβασα μερικά ποιηματάκια, και είναι πολύ ωραία. Αν κάποιος θέλει να παραγγήλει πώς γίνεται; Πες μου σε παρακαλώ.
    Όσο για την ανάρτηση, έχεις δίκαιο, πήγα ξυπόλητη στ' αγκάθια χαχαχα
    Καλό σου απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Πολύ αγαπημένη μου Πόπη, σε ευχαριστώ πολύ για το τόσο όμορφο σχόλιο σου.
    Τόσο εσύ, όσο και ο Αντώνης σου, με κάνετε και νιώθω με ζεσταίνετε με το γλυκό σας λόγο. Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Χαίρομαι πολύ που σας γνώρισα.
    Θα μεταβιβάσω στο Γιάννη τα καλά σου λόγια για τις φωτογραφίες του. Είναι σε ένα σάιντ φωτογράφων. Έχει "τρέλα" με τις φωτογραφίες.
    Κι εσείς να είστε ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ!!
    ΚΑΛΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΝΑ ΕΧΕΤΕ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Αγαπημένη μου Σοφία,
    χαίρομαι που σου άρεσε η περιπέτειά μου. Αλλά και οι φωτογραφίες του Γιάννη.
    Θα χαρεί όταν του πω ότι σας άρεσαν όλους χαχαχα
    Όσο για το ποτό, πολύ σπάνια πίνω, είμαι βουτυρόπαιδο χαχαχα (Με πιάνει εύκολα και γι' αυτό το αποφεύγω)
    Καλό απόγευμα να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Μπράβο αταχτούλα! πολύ τολμηρή σε βρίσκω...εγώ δεν θα το έκανα ποτέ!!!Είσαι όμως πολύ δυνατή!!φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Ροδούλα μου καλημέρα!!!!Τι ωραία ιστορία ήταν αυτή!!!!Μπράβο για το κουράγιο σου να κολυμπήσεις μέχρι το εκκλησάκι!!!Σε ζηλεύω εγώ δεν ξέρω κολύμπι πιάνω πάτο κατευθείαν οπότε δεν θα ήμουν καλή παρέα όσο για το ποτό όμως θα ήμουν η καλύτερη παρέα γιατί ούτε εγώ πίνω.....χα χα χα!!!! και όταν πιώ έστω και λίγο με πιάνει και αρχίζω τα γέλια και δεν αφήνω κανένα ήσυχο με την καλή έννοια χα χα χα!!!Σε φιλώ Ροδούλα μου να είσαι πάντα καλά και να έχεις μια καλή και δημιουργική μέρα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. αν και καθυστερημενα (αν και μεσημερι χαχαχα) παιρνω το ποτακι μου να το απολαυσω!!στην υγεια μας! υπεροχη η εμπειρια σου!! την περιεγραψες τοσο ομορφα που ηταν σαν να ειμαι μαζι σου!σαν να κολυμπησα και εγω μεχρι το ομορφο εκκλησακι!ροδουλα μου γλυκια σε συμπαθω τοοοοοσο πολυ!!! μολις μπαινω στο μπλογκακι σου μου μεταδιδεις μια ομορφη ενεργεια χαρα ευτυχια ζεστασια αισιοδοξια!!εισαι ενας ευτυχης ανθρωπος που απολαμβανει την ζωη πραγματικα και το μεταδιδεις! :)) να συνεχισεις παντα ετσι με τον ιδιο ενθουσισμο! να χαιρεστε τα εφηβακια σας και να περνατε τελεια!!! φιλακια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. χαχαχα Σόφη μου, πιάνεις κατευθείαν πάτο ε; Πολύ μου άρεσε αυτό χαχαχαα. Εμένα μ' αρέσει πάρα πολύ το κολύμπι. Το να πάω σε κάποιο νησάκι πρ΄φωτη φορά το επιχείρησα. Πάντα μου ήθελα να κολυμπήσω μέχρι ένα νησάκι χαχαχα. Οπότε αφού το βρήκα μπροστά μου όρμησα. Τι τρελή που είμαι ε;
    Μοιάζουμε στο ποτό όμως ε; δεν το σηκώνουμε χαχαχα.
    να είσαι καλά Σόφη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Μαράκι μου αγαπηένο, τα αισθήματα είναι αμοιβαία, αφού κι εγώ σε συμπαθώ πάρα πολύ!!
    Όσο για το μπλογκ μου, είναι πέρα για πέρα εγώ. Έτσι είμαι και στην πραγματικότητα. Ένα τρελοκομείο κινητό χαχαχα. Όχι, άμα δεν γνωρίζω κάποιον είμαι πιο συγκρατημένη, και στη συνέχεια, χαλαρώνω. Έτσι και με το μπλογκ μου. Τώρα που γνωριστήκαμε και υπάρχει αμοιβαία αγάπη, άρχισα να χαλαρώνω.
    Την αγάπη μου
    Καλό σου βράδυ Μαρία μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή